هوش مصنوعی: متن بیانگر غم و اندوه عمیق است که حتی موسیقی و شادی‌های جهان نیز نمی‌تواند آن را تسکین دهد. شاعر از دل‌تنگی و ناتوانی در هماهنگی با جهان پیرامون خود سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد. درک کامل آن نیاز به تجربه و بلوغ عاطفی دارد.

شماره ۳ - از بس که زند نوای غم چنگی ما

از بس که زند نوای غم چنگی ما
اندوه کند عزم همآهنگی ما ۱

شادی و گشایش جهان کافی نیست
در موقع غم برای دل تنگی ما ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲ - تن یافت برهنگی ز بی رختی ما
گوهر بعدی:شماره ۴ - دردا که ز جهل درد نادانی ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.