هوش مصنوعی:
این متن شعری است که درد و نالههای شاعر را از بیعدالتی و نرسیدن به حق خود بیان میکند. شاعر از تأثیر آه و نالههای خود میگوید و اینکه حتی در آخرت نیز تنها دل او گواه اعمالش خواهد بود. همچنین، او از عذرخواهی و گناه خود سخن میگوید و به تأثیر ماه و نور آن در محافل اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند بیعدالتی و اندوه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴ - از دست دادخواه اگراینست آه ما
از دست دادخواه اگراینست آه ما
آه ار به داد ما نرسد دادخواه ما ۱
از جرم خون من مکن اندیشه ای به حشر
کآنجا به غیر دل نبود کس گواه ما ۲
صد بار آشیان مرا سوخت برق آه
یک خار کم نکرد به عمری ز آه ما ۳
تأثییر آه ماست که کرده است ایمنش
اندیشه ای که داشت ز تأثیر آه ما ۴
دل هر دم از تو نالد و من عذر خواه او
از این گناه تا که شود عذر خواه ما ۵
گر پرتوی ز ماه بیفتد در آن (سحاب)
هر محفلی که گشته فروزان ز ماه ما ۶
آه ار به داد ما نرسد دادخواه ما ۱
از جرم خون من مکن اندیشه ای به حشر
کآنجا به غیر دل نبود کس گواه ما ۲
صد بار آشیان مرا سوخت برق آه
یک خار کم نکرد به عمری ز آه ما ۳
تأثییر آه ماست که کرده است ایمنش
اندیشه ای که داشت ز تأثیر آه ما ۴
دل هر دم از تو نالد و من عذر خواه او
از این گناه تا که شود عذر خواه ما ۵
گر پرتوی ز ماه بیفتد در آن (سحاب)
هر محفلی که گشته فروزان ز ماه ما ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳ - تا سازم آشنایت نا آشنا نگارا
گوهر بعدی:شماره ۵ - یاد بی تابی روز وصل یار آمد مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.