هوش مصنوعی: این متن شعری است که درد و ناله‌های شاعر را از بی‌عدالتی و نرسیدن به حق خود بیان می‌کند. شاعر از تأثیر آه و ناله‌های خود می‌گوید و اینکه حتی در آخرت نیز تنها دل او گواه اعمالش خواهد بود. همچنین، او از عذرخواهی و گناه خود سخن می‌گوید و به تأثیر ماه و نور آن در محافل اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند بی‌عدالتی و اندوه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۴ - از دست دادخواه اگراینست آه ما

از دست دادخواه اگراینست آه ما
آه ار به داد ما نرسد دادخواه ما ۱

از جرم خون من مکن اندیشه ای به حشر
کآنجا به غیر دل نبود کس گواه ما ۲

صد بار آشیان مرا سوخت برق آه
یک خار کم نکرد به عمری ز آه ما ۳

تأثییر آه ماست که کرده است ایمنش
اندیشه ای که داشت ز تأثیر آه ما ۴

دل هر دم از تو نالد و من عذر خواه او
از این گناه تا که شود عذر خواه ما ۵

گر پرتوی ز ماه بیفتد در آن (سحاب)
هر محفلی که گشته فروزان ز ماه ما ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳ - تا سازم آشنایت نا آشنا نگارا
گوهر بعدی:شماره ۵ - یاد بی تابی روز وصل یار آمد مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.