هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که از درد فراق و عشق ناکام سخن میگوید. شاعر از زلف یار و عقدههای ناگشوده، دل بیمار و نرگس بیمار یار، اشکهای جاری و آه آتشبار خود میگوید. همچنین به مفاهیمی مانند طاعت، ریا، و بخت خفته اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین برخی از مفاهیم مانند درد فراق و ناامیدی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۷ - عقده ای از کار ما نگشود لعل یار ما
عقده ای از کار ما نگشود لعل یار ما
زلف او صد عقده ی دیگر زند در کار ما ۱
نسبتی دارند با هم التفاتی دور نیست
نرگس بیمار او را با دل بیمار ما ۲
تا فلک جاری نکرد از دیده ام سیلاب اشک
لحظه ای ایمن نبود از آه آتشبار ما ۳
کاش بخت خفته بیداری بیاموزد ز چشم
یا ز بخت خفته خواب این دیده ی بیدار ما ۴
ما نه از روی ریا، از بهر طاعت بسته ایم
طعنه ها بر سبحه ی زاهد زند زنار ما ۵
گر کند از گریه منع ما ولی از رحم نیست
ز اشک خونین هم بخواهد رنگ بر رخسار ما ۶
زلف او صد عقده ی دیگر زند در کار ما ۱
نسبتی دارند با هم التفاتی دور نیست
نرگس بیمار او را با دل بیمار ما ۲
تا فلک جاری نکرد از دیده ام سیلاب اشک
لحظه ای ایمن نبود از آه آتشبار ما ۳
کاش بخت خفته بیداری بیاموزد ز چشم
یا ز بخت خفته خواب این دیده ی بیدار ما ۴
ما نه از روی ریا، از بهر طاعت بسته ایم
طعنه ها بر سبحه ی زاهد زند زنار ما ۵
گر کند از گریه منع ما ولی از رحم نیست
ز اشک خونین هم بخواهد رنگ بر رخسار ما ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - بگشای پای ما که کمند وفای تو
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - مانند من سگی سر کوی حبیب را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.