هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او با استفاده از تصاویر شعری مانند آب، اشک، آتش و باد، احساسات عمیق خود را بیان میکند. شاعر از جدایی و اندوه خود مینالد و از ساقی میخواهد تا با شراب، سرمای دی را از بین ببرد. او خود را مانند نی توصیف میکند که گاهی از باد و گاهی از آب پر میشود.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۴۰ - از آب و اشک ای لبت از خوی می در آب
از آب و اشک ای لبت از خوی می در آب
جان تا به کی در آتش و تن تا به کی در آب؟ ۱
جسم مرا به کوی تو آورد سیل اشک
چون کشتئی که مرحله ها کرده طی در آب ۲
بر باد از آن نداد که از رشک عاشقان
غرق است خاک من بسر کوی وی در آب ۳
ساقی به دفع سردی دی می به شیشه ریخت
آتش که دیده خاصه به هنگام دی در آب؟ ۴
از ناله وز گریه جدا از مهی (سحاب)
گاهی چو نی زبادم و گاهی چو نی در آب ۵
جان تا به کی در آتش و تن تا به کی در آب؟ ۱
جسم مرا به کوی تو آورد سیل اشک
چون کشتئی که مرحله ها کرده طی در آب ۲
بر باد از آن نداد که از رشک عاشقان
غرق است خاک من بسر کوی وی در آب ۳
ساقی به دفع سردی دی می به شیشه ریخت
آتش که دیده خاصه به هنگام دی در آب؟ ۴
از ناله وز گریه جدا از مهی (سحاب)
گاهی چو نی زبادم و گاهی چو نی در آب ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹ - کامم اگر طلب کنی یک رهم از وفا طلب
گوهر بعدی:شماره ۴۱ - گر خرد سنجد مه روی تو را با آفتاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.