هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از بیوفایی و بیداد زمانه و عشق ناکام سخن میگوید. شاعر از فراموشی عهد و پیمان، رنج هجران، و ناامیدی از وصال مینالد و به سرنوشت تلخ عاشقان مانند فرهاد و شیرین اشاره میکند. در پایان، از دادخواهی نزد شاه سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و ناامیدی است که درک آن به بلوغ عاطفی و شناختی نیاز دارد. همچنین، استفاده از اشارات ادبی و تاریخی (مانند فرهاد و شیرین) برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد.
شماره ۵۰ - بسکه در عهدت به ما بیداد رفت
بسکه در عهدت به ما بیداد رفت
از تو بیداد سپهر از یاد رفت ۱
خود چه دام است اینکه بیخود سوی آن
هر کجا صیدی که بود آزاد رفت ۲
از وصال آبی نزد بر آتشم
تا ز هجران خاک من بر باد رفت ۳
شد چو نومید از وفاتم رفت آه
بر سرم شاد آمد و ناشاد رفت ۴
باز امشب همنشین مدعی است
عهد دوشینش مگر از یاد رفت ۵
رغم خسرو بود دامنگیر او
روزی ار شیرین سوی فرهاد رفت ۶
نالد از بیداد دیگر هر کسی
بر در آن شاه بهر داد رفت ۷
بی نصیبی بین که تا صیدم (سحاب)
رفت سوی صید گه صیاد رفت ۸
از تو بیداد سپهر از یاد رفت ۱
خود چه دام است اینکه بیخود سوی آن
هر کجا صیدی که بود آزاد رفت ۲
از وصال آبی نزد بر آتشم
تا ز هجران خاک من بر باد رفت ۳
شد چو نومید از وفاتم رفت آه
بر سرم شاد آمد و ناشاد رفت ۴
باز امشب همنشین مدعی است
عهد دوشینش مگر از یاد رفت ۵
رغم خسرو بود دامنگیر او
روزی ار شیرین سوی فرهاد رفت ۶
نالد از بیداد دیگر هر کسی
بر در آن شاه بهر داد رفت ۷
بی نصیبی بین که تا صیدم (سحاب)
رفت سوی صید گه صیاد رفت ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹ - چون یوسف من گر به نکوئی پسری داشت
گوهر بعدی:شماره ۵۱ - چه عجب گر دلم از عشق تو در تاب و تبست؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.