شماره ۷۰ - گفتی دل از قفای نکویان کدام رفت

گفتی دل از قفای نکویان کدام رفت
هر جا که دید سر و قدی خوش خرام رفت ۱

دانی که داشت توبه ی من تا به کی ثبات
چندان که از سبو می گلگون به جام رفت ۲

هرگز نمی شود که شود نام او بلند
در عاشقی کسی که پی ننگ و نام رفت ۳

بادش حرام لذت سنگ جفای تو
مرغ دلم که بیهده زان طرف بام رفت ۴

از یک جواب خاطر ما را نکرد شاد
از ما اگر بجانب او صد پیام رفت ۵

جائی ز کنج دام تو دل جوید از کجا
گیرم که این اسیر تواند ز دام رفت ۶

هم یار بود دشمن جانم هم آسمان
تا از که بر من این ستم و از کدام رفت ۷

دارد (سحاب) ره به تو اما بصد امید
صبح آمد ار به کوی تو نومید شام رفت ۸