هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق به معشوق و رنج‌های عشق سخن می‌گوید. شاعر از دل‌بستگی به یار، بیداری چشم‌های عاشق، غم‌های کشیده شده و تسلیم در برابر تقدیر صحبت می‌کند. همچنین، اشاراتی به مستی و خواب ناز معشوق و پرواز روح در راه عشق دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند غم و رنج عشق نیاز به بلوغ فکری برای درک بهتر دارد.

شماره ۷۲ - تا صحبت یار دلنواز است

تا صحبت یار دلنواز است
دل از همه عیش بی نیاز است ۱

هر گل که شکفته از مزارم
چشمی است که بر ره تو باز است ۲

بیداری چشم ما چه داند
چشم تو که مست خواب ناز است ۳

غم کشتم و یافتم که آخر
نا سازی دهر چاره ساز است ۴

شادم به شب غمت که امشب
چون زلف تو تیره و دراز است ۵

طوطی نزند (سحاب) گو دم
تا خامه ی من سخن طراز است ۶

سالک نبود کسی که او را
پرواز نشیب یا فراز است ۷

این صید دلم بدام عشقت
یا صعوه بچنگ شاهباز است ۸

صد بار فزونش آزمودی
از آه منت چه احتراز است ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۱ - آن چه شمعی است فروزنده رخ یار من است
گوهر بعدی:شماره ۷۳ - بگذشت زجان هر کس و از آن سر کو رفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.