شماره ۱۰۷ - نگیرد تا دلت در دل دری چند

نگیرد تا دلت در دل دری چند
بدل بگشا ز زخم خنجری چند ۱

دلم دانی که در خیل بتان چیست
مسلمانی اسیر کافری چند ۲

ز بی مهری سیه دارند روزم
مهی چند از جفای اختری چند ۳

چنان ویران شد از غم خانه دل
که شهری از هجوم لشگری چند ۴

پرم آن روز بگشاید که از من
بدام او نباشد جز پری چند ۵

چنان ماند متاع دین که داری
(سحاب) از هر طرف غارتگری چند ۶