شماره ۱۰۸ - هر گل که پس از مردنم از خاک بر آمد

هر گل که پس از مردنم از خاک بر آمد
خاریست که از عشق گلی بر جگر آمد ۱

تا خواجه پی ریختن طرح سرا بود
هنگام عزیمت به سرای دگر آمد ۲

ایمن بود از سنگ حوادث پر و بالم
زیرا که مرا تیر تو تعویذپر آمد ۳

یک تیر خطا شد بدلم آنچه فکندی
صد تیر زدی لیک یکی کارگر آمد ۴

ز آن پیش که از تیغ و سپرم نام و نشا بود
جان و دل من تیغ بلا را سپر آمد ۵

از بخت بد آن مایه ی عمر آه که وقتی
آمد بسر من که مرا عمر سر آمد ۶

در عالم عزلت چو (سحاب) آنکه نظر کرد
در دیده ی او هر دو جهان مختصر آمد ۷