هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از رنجها و ناملایمات زندگی میگوید و بیان میکند که چگونه عشق و وفاداری به معشوق، جان او را نجات داده است. او از بیوفایی دنیا شکایت دارد اما در نهایت، عشق را راهی برای رسیدن به حیات جاودان میداند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و بیوفایی دنیا نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۱۷ - هر آن خصمی که با من آسمان کرد
هر آن خصمی که با من آسمان کرد
شرار آه من با او همان کرد ۱
مرا چون یافت در تن نیست جانی
بهای بوسه ی او نقد جان کرد ۲
مآلی خوش ندارد جور بنگر
چه با گل عاقبت باد خزان کرد ۳
همین بیمهری گردون مرا بس
که با آن سست مهرم مهربان کرد ۴
چه با کاهی کند سوزان شراری
غم جانکاه او با جان همان کرد ۵
خوش آن کو عمر فانی در ره عشق
مبدل با حیات جاودان کرد ۶
(سحاب) از فتنه ی دهر ایمن آن گشت
که جا بر درگه پیر مغان کرد ۷
شرار آه من با او همان کرد ۱
مرا چون یافت در تن نیست جانی
بهای بوسه ی او نقد جان کرد ۲
مآلی خوش ندارد جور بنگر
چه با گل عاقبت باد خزان کرد ۳
همین بیمهری گردون مرا بس
که با آن سست مهرم مهربان کرد ۴
چه با کاهی کند سوزان شراری
غم جانکاه او با جان همان کرد ۵
خوش آن کو عمر فانی در ره عشق
مبدل با حیات جاودان کرد ۶
(سحاب) از فتنه ی دهر ایمن آن گشت
که جا بر درگه پیر مغان کرد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶ - ساقی بیار باده که ایام دی رسید
گوهر بعدی:شماره ۱۱۸ - که با آن شاه خوبان شمه ای از حال من گوید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
