شماره ۱۱۹ - نیند طالب می عاشقان که خوردستند

نیند طالب می عاشقان که خوردستند
زجام عشق شرابی که تا ابد مستند ۱

به روی مدعی آن در که سالها بستم
به حرف مدعی آخر به روی ما بستند ۲

به فیض عشق در آغاز عاشقی دانم
هزار نکته که اهل جهان ندانستند ۳

چه گونه وصل میسر شود که میل بتان
بود به سیم و زر و عاشقان تهیدستند ۴

به پیش اهل خرد صعب تر بگویم چیست
ز نیستی کسان اینکه ناکسان هستند ۵

اگر غم تو به مردن رود زدل بیرون
خوش آن کسان که بمردند و از غمت رستند ۶

دگر (سحاب) زجور بتان چه اندیشم
که کرده اند به ما آنچه می توانستند ۷