هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و وصال معشوق سخن می‌گوید و از درد هجران و ناکامی در عشق شکایت می‌کند. او به آزادی و رهایی اشاره می‌کند که پیش از عشق وجود داشته، اما اکنون در دام عشق گرفتار شده است. شاعر از هوش و ذکاوت خود می‌گوید که گویی توسط نیکان ربوده شده، اما نمی‌تواند مشخص کند چه کسی بوده است. او از تلاش‌های بی‌ثمر برای وصال معشوق و رنج‌های ناشی از هجران می‌نالد. همچنین، به رفتارهای ریاکارانه و فریب عوام اشاره می‌کند و در پایان از ضربه‌ای که خورده ولی کاری از پیش نبرده، سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و ناکامی‌های عاطفی است که درک آن‌ها برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند ریاکاری و فریب نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۳۳ - دانی که از کیم می وصلت به جام بود

دانی که از کیم می وصلت به جام بود
زآن پیشتر که از می و معشوق نام بود ۱

آزادیش کجا و رهایی کدام بود
تا بود جای مرغ دلم کنج دام بود ۲

دانم که هوش من یکی از نیکوان ربود
اما نه آن قدر که بگویم کدام بود ۳

گفتم رسم به وصل تو اما نشد نصیب
بودم به دل خیال خوشی لیک خام بود ۴

چون من چرا رقیب نشد مبتلای هجر
با هر کس از فلک ز پی انتقام بود ۵

صد ره خواص طاعت پنهان فزون تر است
مقصود شیخ اگر نه فریب عوام بود ۶

کاری نگشت بر تنم آن خنجری که زد
لطفی (سحاب) کرد ولی ناتمام بود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۲ - امیدواری من در جهان وصال تو باشد
گوهر بعدی:شماره ۱۳۴ - کدام تیر بلا ترکش زمانه ندارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.