شماره ۱۳۶ - کو طاقت دیدار گرفتم که تواند

کو طاقت دیدار گرفتم که تواند
سوی تو مرا جذبه ی عشق تو کشاند ۱

یک روز نباشد که بدانیم کجائی
با آن که زبیگانه بپرسیم و بداند ۲

بیطاقتی من زحد افزون شد و ترسم
بسیار جفاهای توناکرده بماند ۳

بیداد بتان غایت مقصود دل ماست
یا رب که زدل داد من خسته ستاند ۴

هم جور تو باشد که فزون باد دمادم
چیزی گرم از سنگ جفای تو رهاند ۵

باشد شبی آیا که مرا آن مه بی مهر
در بزم وصالش زره مهر بخواند ۶

برخیزد و در بر رخ اغیار ببندد
بنشیند و در پهلوی خویشم بنشاند ۷

ای چشم (سحاب) اشک فشان باش که جز تو
کس نیست که بر آتشم آبی بفشاند ۸