هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از درد عشق و رنجهای دل شکسته سخن میگوید. شاعر از بیوفایی معشوق و تأثیرات روحی آن بر خود مینالد و با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند قطره آب و سنگ خارا، زخمهای عاطفی خود را به تصویر میکشد. همچنین، اشارهای به ناامیدی و سقوط در راه عشق دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاطفی عمیق و دردهای عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد. همچنین، درک برخی از استعارههای شاعرانه به بلوغ فکری نیاز دارد.
شماره ۱۳۷ - با دل آگه شدم آن شوخ ستم کاره چه کرد
با دل آگه شدم آن شوخ ستم کاره چه کرد
از پی چاره ندانم دل بیچاره چه کرد ۱
رحمی آمد به دلش عاقبت از گریه ی من
قطره ی آب ببینید که با خاره چه کرد ۲
کرده دورم ز برت با همه ی ثابت قدمی
دیدی آخر که بمن گردش سیار چه کرد ۳
با من این گریه بیهوده بجز اینکه همین
کشت و هنگام نگه مانع نظاره چه کرد ۴
زخمهای دلم از ناوک دلدوز بدوخت
مرهمش را بنگر با دل صد پاره چه کرد ۵
تا خورم می نخورم غم که اگر با همه کس
آسمان هر ستمی کرد به می خواره چه کرد ۶
ما در اول قدم از پای فتادیم (سحاب)
در ره عشق بتان تا دل آواره چه کرد ۷
از پی چاره ندانم دل بیچاره چه کرد ۱
رحمی آمد به دلش عاقبت از گریه ی من
قطره ی آب ببینید که با خاره چه کرد ۲
کرده دورم ز برت با همه ی ثابت قدمی
دیدی آخر که بمن گردش سیار چه کرد ۳
با من این گریه بیهوده بجز اینکه همین
کشت و هنگام نگه مانع نظاره چه کرد ۴
زخمهای دلم از ناوک دلدوز بدوخت
مرهمش را بنگر با دل صد پاره چه کرد ۵
تا خورم می نخورم غم که اگر با همه کس
آسمان هر ستمی کرد به می خواره چه کرد ۶
ما در اول قدم از پای فتادیم (سحاب)
در ره عشق بتان تا دل آواره چه کرد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۶ - کو طاقت دیدار گرفتم که تواند
گوهر بعدی:شماره ۱۳۸ - بی بند کجا پای دل من بگذارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.