هوش مصنوعی:
این شعر از خاقانی شکوه از بیداد فلک و ناامیدی از یاری دیگران دارد، اما در عین حال عشق را به عنوان تنها پناهگاه و معنی زندگی میستاید. همچنین به قدرت و شکوه عشق اشاره میکند که با وجود بیخانمانی، معمورتر از همه مملکتهاست. در پایان، شعر به فتحعلی شاه اشاره میکند که همیشه در دام بلا گرفتار است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عرفانی و پیچیدهای است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین اشاره به مفاهیم مانند بیداد فلک و ناامیدی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۷۳ - چندیست فلک را سر بیداد نباشد
چندیست فلک را سر بیداد نباشد
داند که تو را حاجت امداد نباشد ۱
از ساحت گلزار کس این فیض نیابد
این منزل خوش خانه ی صیاد نباشد ۲
معمورتر از مملکت عشق ندیدم
با آن که در او خانه ی آباد نباشد ۳
بردار زرخ پرده چرا صنع خدایی
بی پرده از آن حسن خداداد نباشد ۴
در معرض پرسش چو بر آرند به حشرم
جز عشق توام حرف دگر یاد نباشد ۵
از رشک کسی خاطر ناشاد ندارم
دانم که از او هیچ دلی شاد نباشد ۶
باشد به درداور فریاد رسش را
آن به که (سحاب) از تو به فریاد نباشد ۷
خاقان جهان فتحعلی شاه که هرگز
از دام بلا خصم وی آزاد نباشد ۸
داند که تو را حاجت امداد نباشد ۱
از ساحت گلزار کس این فیض نیابد
این منزل خوش خانه ی صیاد نباشد ۲
معمورتر از مملکت عشق ندیدم
با آن که در او خانه ی آباد نباشد ۳
بردار زرخ پرده چرا صنع خدایی
بی پرده از آن حسن خداداد نباشد ۴
در معرض پرسش چو بر آرند به حشرم
جز عشق توام حرف دگر یاد نباشد ۵
از رشک کسی خاطر ناشاد ندارم
دانم که از او هیچ دلی شاد نباشد ۶
باشد به درداور فریاد رسش را
آن به که (سحاب) از تو به فریاد نباشد ۷
خاقان جهان فتحعلی شاه که هرگز
از دام بلا خصم وی آزاد نباشد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۲۶۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۲ - اگر آگه ز خزان باد بهاری نشود
گوهر بعدی:شماره ۱۷۴ - روزی که از سبو به قدح باده خواستند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.