هوش مصنوعی: این شعر از عشق و رنجش شاعر سخن می‌گوید، جایی که مدعیان در کمین هستند و مهر شاعر به معشوق یقین شده است. شاعر از داغ عشق و غلامی معشوق می‌گوید و اشاره می‌کند که زیبایی معشوق باعث حیرت دیگران شده است. همچنین، شاعر از تأثیر زلف و روی معشوق بر دل و دین مردم سخن می‌گوید و از غم و رنجش خود در این راه می‌نالد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از عبارات و استعاره‌های به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی دارد.

شماره ۱۸۰ - مدعیان در پیم جمله کمین کرده اند

مدعیان در پیم جمله کمین کرده اند
آه که مهر مرا با تو یقین کرده اند ۱

داغ غلامیش را من بدل خویش جا
داده ام و خسروان زیب جبین کرده اند ۲

رخ زمی سرخ کن سرخ بر غم سپهر
خاصه که از سبزه سبز روی زمین کرده اند ۳

برهمنان گشته اند گرنه از این بت خجل
از چه بتانرا چنین گوشه نشین کرده اند ۴

مملکت حسن را چون تو نیامد شهی
گرچه بس این مملکت زیر نگین کرده اند ۵

از دل و دین کسی نیست نشانی زبس
زلف و رخت خلق را بیدل و دین کرده اند ۶

سنبل پر چین او هر دو زغیرت (سحاب)
خون بدل آهوی چین کرده اند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۹ - جز اینکه میل جفا و سر ستم دارد
گوهر بعدی:شماره ۱۸۱ - پیشتر کاین دل درون سینه ماوا کرده بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.