هوش مصنوعی:
این شعر از عشق و رنجش شاعر سخن میگوید، جایی که مدعیان در کمین هستند و مهر شاعر به معشوق یقین شده است. شاعر از داغ عشق و غلامی معشوق میگوید و اشاره میکند که زیبایی معشوق باعث حیرت دیگران شده است. همچنین، شاعر از تأثیر زلف و روی معشوق بر دل و دین مردم سخن میگوید و از غم و رنجش خود در این راه مینالد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از عبارات و استعارههای به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی عاطفی دارد.
شماره ۱۸۰ - مدعیان در پیم جمله کمین کرده اند
مدعیان در پیم جمله کمین کرده اند
آه که مهر مرا با تو یقین کرده اند ۱
داغ غلامیش را من بدل خویش جا
داده ام و خسروان زیب جبین کرده اند ۲
رخ زمی سرخ کن سرخ بر غم سپهر
خاصه که از سبزه سبز روی زمین کرده اند ۳
برهمنان گشته اند گرنه از این بت خجل
از چه بتانرا چنین گوشه نشین کرده اند ۴
مملکت حسن را چون تو نیامد شهی
گرچه بس این مملکت زیر نگین کرده اند ۵
از دل و دین کسی نیست نشانی زبس
زلف و رخت خلق را بیدل و دین کرده اند ۶
سنبل پر چین او هر دو زغیرت (سحاب)
خون بدل آهوی چین کرده اند ۷
آه که مهر مرا با تو یقین کرده اند ۱
داغ غلامیش را من بدل خویش جا
داده ام و خسروان زیب جبین کرده اند ۲
رخ زمی سرخ کن سرخ بر غم سپهر
خاصه که از سبزه سبز روی زمین کرده اند ۳
برهمنان گشته اند گرنه از این بت خجل
از چه بتانرا چنین گوشه نشین کرده اند ۴
مملکت حسن را چون تو نیامد شهی
گرچه بس این مملکت زیر نگین کرده اند ۵
از دل و دین کسی نیست نشانی زبس
زلف و رخت خلق را بیدل و دین کرده اند ۶
سنبل پر چین او هر دو زغیرت (سحاب)
خون بدل آهوی چین کرده اند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۹ - جز اینکه میل جفا و سر ستم دارد
گوهر بعدی:شماره ۱۸۱ - پیشتر کاین دل درون سینه ماوا کرده بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.