شماره ۱۸۷ - بر آن سرم که دهم دل به دلنواز دگر

بر آن سرم که دهم دل به دلنواز دگر
که تا فزون کنم از عجز خویش ناز دگر ۱

از این طبیب ندیدیم چاره به که رویم
به چاره سازی دل سوی چاره ساز دگر ۲

دگر چو شمع میفروز چهره زانکه فتاد
به جانم آتشی از عشق جان گداز دگر ۳

نوای ساز محبت به گوش من مسرای
که خوش فتاده به گوشم سرود ساز دگر ۴

دهم به ماه رخی تازه دل، که عاشق نو
زعاشقان دگر دارد امتیاز دگر ۵

شده است راز نهان تو فاش و میخواهم
که تا بدل بسپارم نهفته راز دگر ۶

بگو عبث ننوازش به آب و دانه که کرد
کبوتر دل من میل شاهباز دگر ۷

گرم زناز بتان بی نیاز خواهد شاه
(سحاب) نیست مراهم جز این نیاز دگر ۸

ستوده فتحعلی شاه آن که صد محمود
بود بدرگه او هر یکی ایاز دگر ۹