شماره ۱۹۳ - سوی قد سرو و رخ گل چون نگرد کس

سوی قد سرو و رخ گل چون نگرد کس
چون آن قد زیبا رخ گلگون نگرد کس ۱

صیاد به گلشن ننهادی قفسم را
گرداشت شکافی که به بیرون نگرد کس ۲

با خلق جفائی تو ستم پیشه نکردی
کز شرم تواند که به گردون نگرد کس ۳

از یک نگهت بیش ندیدم که نه آنروست
روی تو که از یک نگه افزون نگرد کس ۴

از مردن بیگانه بود سهل گر او را
روزی دو سه با خاطر محزون نگرد کس ۵

نبود پری آن ماه پریوش که پری را
گاهی نگرد گرچه به افسون نگرد کس ۶

بیند همه کس آنچه من از روی تو دیدم
گر روی تو زین دیده ی پر خون نگرد کس ۷

آری به نظر جلوه ی حسن رخ لیلی
وقتی است که با دیده ی مجنون نگرد کس ۸

دانی که کجا جنت و طوبای (سحاب) است؟
آنجا که تو را با قد موزون نگرد کس ۹