هوش مصنوعی:
این شعر از ذوقی، احساسات مرغی را در قفس توصیف میکند که از غم صیاد و دوری از آشیانه رنج میبرد. شاعر با استفاده از استعارههای مختلف مانند گل، باغبان و طایر آزاد، به بیان درد اسارت و آرزوی رهایی میپردازد. همچنین، اشارهای به ناسپاسی و بیوفایی در دنیا دارد.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و موضوعاتی مانند اسارت، رهایی و ناسپاسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۹۵ - ذوقی مبادش از غم صیاد در قفس
ذوقی مبادش از غم صیاد در قفس
مرغی کز آشیانه کند یاد در قفس ۱
صد ناله از غرور گلم بود در چمن
گر آهی از تغافل صیاد در قفس ۲
مرغ حیاتم از قفس تن پرد ز شوق
چون بنگرد که طایری افتاد در قفس ۳
شکرانه ی فراغت کنج قفس گهی
نالم به حال طایر آزاد در قفس ۴
این است اگر وفای گل و رحم باغبان
هر طایری به موسم گل باد در قفس ۵
اندیشه ای زبیم رهایی اگر بود
هرگز نداشتم دل ناشاد در قفس ۶
از رشک زاغ و غیرت گلچین مرا (سحاب)
یک عقده ای نبود که نگشاد در قفس ۷
مرغی کز آشیانه کند یاد در قفس ۱
صد ناله از غرور گلم بود در چمن
گر آهی از تغافل صیاد در قفس ۲
مرغ حیاتم از قفس تن پرد ز شوق
چون بنگرد که طایری افتاد در قفس ۳
شکرانه ی فراغت کنج قفس گهی
نالم به حال طایر آزاد در قفس ۴
این است اگر وفای گل و رحم باغبان
هر طایری به موسم گل باد در قفس ۵
اندیشه ای زبیم رهایی اگر بود
هرگز نداشتم دل ناشاد در قفس ۶
از رشک زاغ و غیرت گلچین مرا (سحاب)
یک عقده ای نبود که نگشاد در قفس ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۴ - ز دوری تو نمردم همین گناهم بس
گوهر بعدی:شماره ۱۹۶ - هر که دید آن گل عارض مژه ی خون بارش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.