شماره ۲۲۰ - زان گونه در فراق تو نومیدم از وصال

زان گونه در فراق تو نومیدم از وصال
کاندیشه ی وصال توام رفته از خیال ۱

بخت ار مدد کند به وصالش رسم ولی
موقوف بر محال نباشد بجز وصال ۲

از چنگ او چگونه گریزم که می رسد
شاهین تیز پر به حمام شکسته بال؟! ۳

لطفت نکرد چاره ی قهر فلک زمن
مسکین کسی که گشت به لطف تو مستمال ۴

ممنوع از آن که تا نشوم چون رسن به او
چون منع خود کند چو رسد تشنه بر زلال ۵

چون از غرور حسن نگویی جواب من
آن به که نیست پیش توام قدرت سؤال ۶

دایم برش حکایت رفتن کند (سحاب)
کو غیر ازین زهر کسی سخنی گیردش ملال ۷