هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و رنجهای آن سخن میگوید. او از ایمن نبودن عاشقی در برابر ستم، وجود عاشقان در چندین عدم، و بارش رنج و غم از عشق یاد میکند. همچنین، به زیباییهای معشوق مانند صفر دهان و موی میان اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و اشاره به رنج و غم است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۲۳ - ایمن نباشد عاشقی در کویت از تیغ ستم
ایمن نباشد عاشقی در کویت از تیغ ستم
با آن که دارد ایمنی صیدی که باشد در حرم ۱
مهر رخت خلوت گزین آنجا که بنایی جبین
پیدا که خورشید از زمین آنجا که بگذاری قدم ۲
گاهی از آن صفر دهان گاهی از آن موی میان
داری وجود عاشقان معدوم از چندین عدم ۳
بستان حسن نیکوان آرد نهالش کام جان
عشق تو در آن بوستان نخلی ست بارش رنج و غم ۴
با آن که دارد ایمنی صیدی که باشد در حرم ۱
مهر رخت خلوت گزین آنجا که بنایی جبین
پیدا که خورشید از زمین آنجا که بگذاری قدم ۲
گاهی از آن صفر دهان گاهی از آن موی میان
داری وجود عاشقان معدوم از چندین عدم ۳
بستان حسن نیکوان آرد نهالش کام جان
عشق تو در آن بوستان نخلی ست بارش رنج و غم ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۲ - هر عهد به هر کسی که بستم
گوهر بعدی:شماره ۲۲۴ - از تغافل یا تو را با خویش مایل می کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
