هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از دردها و رنج‌های عشق سخن می‌گوید. او از دل‌زدگی، جفای زمانه، و اشتیاق به معشوق می‌نالد و آرزو می‌کند که بتواند حجاب‌های میان خود و معشوق را کنار بزند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند.

شماره ۲۲۵ - گرز آن که فغانی ز دل زار برآرم

گرز آن که فغانی ز دل زار برآرم
کام دل زار از تو دل آزار برآرم ۱

از آبله ی پا به ره وادی عشقت
هر گام چه گلها که زهر خار برآرم ۲

خواهم که دل از روزن روی تو ببیند
گر تیر تو از سینه ی افگار برآرم ۳

از حد نگذشته است جفا کاری گردون
وقت است که یک آه شرر بار برآرم ۴

با اشک شب هجر و نگاه شب وصلت
چون آرزوی دیده ی بیدار برآرم ۵

تا در ره عشق تو بسر خاک توان کرد
کو فرصت آنم که زپا خار برآرم ۶

دانم که حجاب من و معشوق (سحاب) است
روزی که سر از پرده ی پندار برآرم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۲۴ - از تغافل یا تو را با خویش مایل می کنم
گوهر بعدی:شماره ۲۲۶ - چنان در بزم غیر امشب غمین از وصل جانانم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.