شماره ۲۵۲ - گر چه در باغ سر کوی تو ای گل خارم

گر چه در باغ سر کوی تو ای گل خارم
تا به کوی توام از باغ جنان بیزارم ۱

ای که گفتی به چه کاری نگذشته است هنوز
در غمت کار من از کار ولی در کارم ۲

هم علاج من بیمار تواند گر چه
چشم بیمار تو کرده است چنین بیمارم ۳

شادمان هر شبی از کوچه ی او می آیم
تا ندانند که نبود به حریمش بارم ۴

شد دل آزار تر از زاری بی حاصل دل
ای دل زار زافغان تو در آزارم ۵

ساغر باده چو گردید لبالب نگذاشت
لب بی توبه شود فارغ از استغفارم ۶

می توانم نکنم در غم او ناله (سحاب)
خاصه با درد کم و حوصله بسیارم ۷