هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد عشق و فراق میگوید و بیان میکند که چگونه وصال معشوق نهتنها درد او را درمان نکرد، بلکه بر آن افزود. او از اشکهای گلگون و دلآزردهاش میگوید و به داستانهای عاشقانهای مانند لیلی و مجنون اشاره میکند. شاعر همچنین از ناتوانی در فراموشی معشوق و رام کردن دلش سخن میگوید و در نهایت، از تناسب طبع خود با قد موزون معشوق مینالد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانهای است که درک آنها به بلوغ عاطفی و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و اشارات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۲۵۳ - گفتم از وصلش علاج درد روزافزون کنم
گفتم از وصلش علاج درد روزافزون کنم
روز وصلش دردم افزون شد ندانم چون کنم؟! ۱
تا زرنگ زرد من ظاهر نگردد درد من
روی خود از اشک گلگون هر زمان گلگون کنم ۲
شمه ای از حسن یار و عشق خود یابم چو گوش
بر حدیث لیلی و افسانه ی مجنون کنم ۳
خون شد از گردون دل من لیک دارم خویش را
شادمان تا زین سبب خون در دل گردون کنم ۴
می توانم کرد کین غیر را از دل برون
گر توانم مهر جانان را ز دل بیرون کنم ۵
می توان ز افسون پری را کرد با خود رام لیک
آن پری رامم نگردد گر هزار افسون کنم ۶
از قد موزون نشاید کرد منع من (سحاب)
طبع من موزون و من ترک قد موزون کنم؟! ۷
روز وصلش دردم افزون شد ندانم چون کنم؟! ۱
تا زرنگ زرد من ظاهر نگردد درد من
روی خود از اشک گلگون هر زمان گلگون کنم ۲
شمه ای از حسن یار و عشق خود یابم چو گوش
بر حدیث لیلی و افسانه ی مجنون کنم ۳
خون شد از گردون دل من لیک دارم خویش را
شادمان تا زین سبب خون در دل گردون کنم ۴
می توانم کرد کین غیر را از دل برون
گر توانم مهر جانان را ز دل بیرون کنم ۵
می توان ز افسون پری را کرد با خود رام لیک
آن پری رامم نگردد گر هزار افسون کنم ۶
از قد موزون نشاید کرد منع من (سحاب)
طبع من موزون و من ترک قد موزون کنم؟! ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۲ - گر چه در باغ سر کوی تو ای گل خارم
گوهر بعدی:شماره ۲۵۴ - عمری امید وفا و مهر از آن دل داشتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.