هوش مصنوعی:
شاعر در این غزل عاشقانه، از دلبستگی عمیق خود به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که جز او کسی را صاحب دل خود نمیداند. او از شوق دیدار معشوق بیخود شده و حتی راه خانه خود را نیز نمیشناسد. شاعر از دلبستگی به خال معشوق و درد دل بیخوابی میگوید و در نهایت، درمان خود را در نوشیدن شراب میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و استفاده از استعارههایی مانند شراب و میخانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب باشد. همچنین، درک عمیق این غزل نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۲۶۰ - جز خانه ی دل منزل جانانه ندانم
جز خانه ی دل منزل جانانه ندانم
کس را بجز او صاحب این خانه ندانم ۱
امروز که گویند تو در خانه ی مائی
از بی خودی شوق ره خانه ندانم ۲
از خال تو افتاده بدام ار چه بود باز
مرغ دل من مایل این دانه ندانم ۳
عیبم مکنید ار رهم افتاد به مسجد
کامروز زمستی ره میخانه ندانم ۴
عجبی عجب از تو به مرا هست و علاجش
جز اینکه کشم یک دو سه پیمانه ندانم ۵
افسانه ی بی خواب همی خواهد و اکنون
از من که بجز درد دل افسانه ندانم ۶
زینسان که (سحاب) اینهمه دل بسته به هر موی
جز این که بر آن زلف زند شانه ندانم ۷
کس را بجز او صاحب این خانه ندانم ۱
امروز که گویند تو در خانه ی مائی
از بی خودی شوق ره خانه ندانم ۲
از خال تو افتاده بدام ار چه بود باز
مرغ دل من مایل این دانه ندانم ۳
عیبم مکنید ار رهم افتاد به مسجد
کامروز زمستی ره میخانه ندانم ۴
عجبی عجب از تو به مرا هست و علاجش
جز اینکه کشم یک دو سه پیمانه ندانم ۵
افسانه ی بی خواب همی خواهد و اکنون
از من که بجز درد دل افسانه ندانم ۶
زینسان که (سحاب) اینهمه دل بسته به هر موی
جز این که بر آن زلف زند شانه ندانم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۹ - کشم ار جور ازو باز وفا می خواهم
گوهر بعدی:شماره ۲۶۱ - چه غم گر در برش مهر خموشی بر دهن دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.