شماره ۲۶۴ - گر قصه ای از زلف چو چوگان تو آرم

گر قصه ای از زلف چو چوگان تو آرم
سرها همه چون گوی به میدان تو آرم ۱

دستی به سر از حسرت و دستی به گریبان
دست دگرم کو که به دامان تو آرم ۲

گر در چمن از حسن تو یک شمه سرایم
مرغان چمن را به گلستان تو آرم ۳

تا غنچه لب از شرم به گلشن نگشاید
از سینه برون غنچه ی پیکان تو آرم ۴

بندند لب از دعوی خون گر به قیامت
حرفی به لب از اجر شهیدان تو آرم ۵

گر یک سخن از ذوق اسیری تو گویم
صد یوسف گم گشته به زندان تو آرم ۶

بر شعر (سحاب) ار نکند شاه جهان گوش
بیتی دو سه از لعل سخندان تو آرم ۷