هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. او از بند عشق می‌گوید، از رنج‌های فراق و اشتیاق دیدار، و از تسلیم و اخلاص در برابر معشوق. شاعر از خاکساری در راه عشق، گره‌های فراق، و سوزش شوق سخن می‌گوید و در نهایت آرزوی کناره‌گیری از جهان و دل‌بستن به معشوق را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر نیاز به درک و بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عشق و کناره‌گیری از جهان ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا سنگین باشد.

شماره ۲۶۵ - به روی غیر چو نگذاریم که در بندم

به روی غیر چو نگذاریم که در بندم
زآستان توام به که رخت بر بندم ۱

هزار عقده فزون تر بود به رشته ی مهر
ز بس تو بگسلی و من به یکدیگر بندم ۲

چو من به خاک درت تاکسی نیابد راه
ره سرای تو را زآب چشم تر بندم ۳

عجب نه آتش شوق ار بسوزدش پر و بال
چو نامه ات به پر مرغ نامه بر بندم ۴

همان نبسته گشایم به کویش آن باری
که هر دم از ستم او پی سفر بندم ۵

دلم گرفت زو ضع جهان خوشا کنجی
که از جهان و زاهل جهان نظر بندم ۶

کمر به دلبری آن بت چو بست زاهد داد
(سحاب) اجازه که زنار بر کمر بندم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶۴ - گر قصه ای از زلف چو چوگان تو آرم
گوهر بعدی:شماره ۲۶۶ - در خیال تو به افتاده است دل از باده ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.