هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد و رنج عشق و ناامیدی از یافتن عدالت می‌گوید. او از بی‌وفایی معشوق و رنج‌های عاشقانه شکایت دارد و به دنبال پناهگاهی در میان آشوب زندگی است. شعر پر از احساسات عمیق و ناله‌های دل‌شکسته است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق، ناامیدی و دردهای عاطفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عرفان و شکایت از روزگار ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

شماره ۲۷۰ - از دست دادخواه اگر این است آه من

از دست دادخواه اگر این است آه من
آه ار به داد من نرسد داد خواه من ۱

بنشست هر که دید به رخسار ماه من
زآن طره ی سیاه به روز سیاه من ۲

از بس دلم به ناله و افغان گرفته خو
خواهم به داد من نرسد دادخواه من ۳

جیش تو نازو غمزه سپاه من اشک و آه
تا منهزم که لشکر تو یا سپاه من ۴

ای پیر می فروش مرانم ز در که نیست
جز درگهت ز فتنه ی دوران پناه من ۵

دل هر دم از تو نالد و من عذر خواه او
از این گناه تا که شود عذر خواه من ۶

دل برد از نخست گمان وفا بر او
شد اشتباه او سبب اشتباه من ۷

در محشر از شکایتم اندیشه کن ولی
تا آن زمان که سوی تو افتد نگاه من ۸

در محشر از شکایتم اندیشه کن ولی
تا آن زمان که سوی تو افتد نگاه من ۹

شاید گرم بجرم وفا می کشد که نیست
جرمی برش (سحاب) فزون از گناه من ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶۹ - دل شد از دست و به راه طلبش آنچه دویدم
گوهر بعدی:شماره ۲۷۱ - کاش اکنون که به کوی تو بود منزل من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.