هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از عطار نیشابوری، عشق و سودا را به تصویر میکشد که جان و دل شاعر را در آتش میسوزاند. عشق با هفت چرخ و شش جهت آرام ندارد و شوریدگان عشق را در کشاکش میاندازد. شاعر از نور معانی و زیباییهای عشق سخن میگوید و تأکید میکند که باید مانند موران روز و شب در راه عشق تلاش کرد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۲۶۷ - هر زمانم عشق ماهی در کشاکش میکشد
هر زمانم عشق ماهی در کشاکش میکشد
آتش سودای او جانم در آتش میکشد ۱
تا دل مسکین من در آتش حسنش فتاد
گاه میسوزد چو عود و گه دمی خوش میکشد ۲
شحنهٔ سودای او شوریدگان عشق را
هر نفس چون خونیان اندر کشاکش میکشد ۳
عشق را با هفت چرخ و شش جهت آرام نیست
لاجرم نه بار هفت و نی غم شش میکشد ۴
جمع باید بود بر راهی چو موران روز و شب
هر که را دل سوی آن زلف مشوش میکشد ۵
خاطر عطار از نور معانی در سخن
آفتاب تیر بر چرخ منقش میکشد ۶
آتش سودای او جانم در آتش میکشد ۱
تا دل مسکین من در آتش حسنش فتاد
گاه میسوزد چو عود و گه دمی خوش میکشد ۲
شحنهٔ سودای او شوریدگان عشق را
هر نفس چون خونیان اندر کشاکش میکشد ۳
عشق را با هفت چرخ و شش جهت آرام نیست
لاجرم نه بار هفت و نی غم شش میکشد ۴
جمع باید بود بر راهی چو موران روز و شب
هر که را دل سوی آن زلف مشوش میکشد ۵
خاطر عطار از نور معانی در سخن
آفتاب تیر بر چرخ منقش میکشد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۶ - عشقت ایمان و جان به ما بخشد
گوهر بعدی:غزل ۲۶۸ - هر زمان عشق تو در کارم کشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
