هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق است. او از جمال و تأثیرات معشوق سخن می‌گوید و چگونه حتی ممانعت دیگران از دیدار معشوق، باعث اشتیاق بیشتر او می‌شود. شاعر از زیبایی‌های معشوق مانند ابرو، زلف و لب‌های او یاد می‌کند و تأثیر جادویی نگاه معشوق را توصیف می‌نماید.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک کامل آن ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۲۸۸ - هر که کند منع من از روی تو

هر که کند منع من از روی تو
کاش به بیند رخ نیکوی تو ۱

تیغ به روی تو کشیده است لیک
خون مرا ریخته ابروی تو ۲

گریه ی خلق از تو ولی آب چشم
خاک مرا میبرد از کوی تو ۳

کرده عیان بر همه صید افگنی
زخم دلم قوت بازوی تو ۴

برگ سمن کرده به سنبل عیان
زلف سمن سای سمن بوی تو ۵

کده ز اعجاز لبت زنده باز
هرکه کشد نرگس جادوی تو ۶

چشم (سحاب) ار نبود اشک بار
می زند آتش به جهان خوی تو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۷ - غافل است آن که از دلم دل او
گوهر بعدی:شماره ۲۸۹ - شبهای هجر خواب به چشم پر آب کو؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.