شماره ۳۰۶ - هر ساعت الفتی است تو را با جماعتی

هر ساعت الفتی است تو را با جماعتی
آخر از آن جماعتم انگار ساعتی ۱

دادم بهای بوسه ی او نقد جان و نیست
ما را جز این به چیز دگر استطاعتی ۲

بهر ثمن به غیر کلافی چه آورد
بیچاره پیره زن که ندارد بضاعتی ۳

از من خوشم که هیچ نپرسند روز حشر
دیوانه را چه معصیتی و چه طاعتی ۴

زاهد چو ما به قول تو گوش نمی کنیم
از ما تو هم مکن به قیامت شفاعتی ۵

ما را ز فقر نیز نباشد مذلتی
گر خواجه را بود ز امانت مناعتی ۶

بهر دو نان چه منت دونان کشی (سحاب)
چون میتوان به قرص جوینی قناعتی ۷