هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به توصیف معشوق و زیبایی‌های او می‌پردازد. او از موهای مشکین، چهره‌ی ماه‌گونه، و جادوی معشوق سخن می‌گوید و اظهار می‌کند که دل‌های بسیاری را تسخیر کرده است. همچنین، شاعر از جور و ستم معشوق شکایت می‌کند اما در نهایت به خوبی‌های او اعتراف دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه‌ی پیچیده و استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژگان و ترکیبات قدیمی ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند.

شماره ۳۱۲ - یک ره به چشمم آن پری ناید به صد افسونگری

یک ره به چشمم آن پری ناید به صد افسونگری
با آنکه گاهی ار فسون آید به چشم کس پری ۱

در طره ی مشکین به رخ بررخ ز زلف عنبری
بر ماه داری مشک تر در مشک مه می پروری ۲

لعل تو ای آرام جان هم جان فزاهم جان ستان
در پیش آن افسانه دان افسون و سحر سامری ۳

بینم نکو رویان بسی دل جز تو ندهم بر کسی
داند کجا هر مفلسی قد گهر چون گوهری ۴

رویت گل باغ امل از وی بکارد دل خلل
زلفت به عارض باز حل دارد قران با مشتری ۵

با عاشقان خوی بدت کم باد جور بیحدت
اکنون که دادست ایزدت در ملک خوبی سروری ۶

دارد (سحاب) آن تند خو خوی بد و روی نکو
آه ار بریم از خوی او در پیش داور داوری ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۱۱ - سپید گشت دو چشمم در انتظار نگاهی
گوهر بعدی:شماره ۳۱۳ - خطش مشک تری لعلش نباتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.