هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، زیبایی و بی‌همتایی معشوق را توصیف می‌کند. شاعر از عشق و فراق می‌نالد و آرزوی وصال دارد. همچنین، به مفاهیمی مانند مکر دشمنان، ایمان به ذات، و قدرت عشق در جهان اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۷۰ - بگویمت سخنی ای نگار چون بالات

بگویمت سخنی ای نگار چون بالات
به راستی و درستی که نیست کس همتات ۱

نرست سرو چو قدّ تو راست در بستان
گلی ندید کسی چون رخ جهان آرات ۲

اگر کنی گذری در چمن گل رنگین
فتد ز دست و سهی سرو سر نهد در پات ۳

منم به کوی فراقت نشسته با غم و درد
تویی به عالم عشق کسی دگر، هیهات ۴

هنوز با همه جور تو در تکاپویم
که کی رسم به وصال جمال روح افزات ۵

ز مکر دشمن بدگو مباش ایمن از آنک
چگونه ترک کند آنچه باشدش در ذات ۶

به اعتقاد توان برد کار خویش از پیش
تو زهد خشک مور ز و بنه ز سر طامات ۷

فرس به عرصه چنان راند و فرزبندی کرد
رخی نهاد شه عشق و شد جهان شه مات ۸

برفتی و بزدی آتشی به جان جهان
دلت نکرد ترحّم نبود شرم از مات ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۹ - جان اگر هست یقین درخورت ای آب حیات
گوهر بعدی:شماره ۷۱ - چو در فراق تو یک دم نمی توانم ساخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.