غزل ۳۰۳ - هر که درین دایره دوران کند

هر که درین دایره دوران کند
نقطهٔ دل آینهٔ جان کند ۱

چون رخ جان ز آینه دل بدید
جان خود آئینهٔ جانان کند ۲

گر کند اندر رخ جانان نظر
شرط وی آن است که پنهان کند ۳

ور نظرش از نظر آگه بود
دور فتد از ره و تاوان کند ۴

گر همه یک مور ادب گوش داشت
رونق خود همچو سلیمان کند ۵

مرد ره آن است که در راه عشق
هرچه کند جمله به فرمان کند ۶

کی بود آن مرد گدا مرد آنک
عزم به خلوتگه سلطان کند ۷

کار تو آن است که پروانه‌وار
جان تو بر شمع سرافشان کند ۸

راست چو پروانه به سودای شمع
تیز برون تازد و جولان کند ۹

طاقت شمعش نبود خویش را
روی به شمع آرد و قربان کند ۱۰

عشق رخش بس که درین دایره
همچو من و همچو تو حیران کند ۱۱

زلف پریشانش به یک تار موی
جملهٔ اسلام پریشان کند ۱۲

لیک ز عکس رخ او ذره‌ای
بتکده‌ها جمله پر ایمان کند ۱۳

در غم عشقش دل عطار را
درد ز حد رفت چه درمان کند ۱۴