هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و اشتیاق به معشوق سخن میگوید. او از تأثیرات عمیق عشق بر قلب و روح خود میگوید و چگونه این عشق او را از خود بیخود کرده است. شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق و تأثیرات آن بر جهان اطراف سخن میگوید و بیان میکند که عشق او چنان قدرتمند است که حتی عقل را تحت تأثیر قرار میدهد.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم و تصاویر شعری ممکن است نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری برای درک کامل داشته باشند.
غزل ۳۰۴ - آفتاب رخ آشکاره کند
آفتاب رخ آشکاره کند
جگرم ز اشتیاق پاره کند ۱
از پس پرده روی بنماید
مهر و مه را دو پیشکاره کند ۲
شوق رویش چو روی پر از اشک
روی خورشید پر ستاره کند ۳
لعل دانی که چیست رخش لبش
خون خارا ز سنگ خاره کند ۴
هر که او روی چو گلش خواهد
مدتی خار پشتواره کند ۵
در میان با کسی همی آید
کان کس اول ز جان کناره کند ۶
عاشقانی که وصل او طلبند
همه را دوع در کواره کند ۷
بالغان در رهش چو طفل رهند
جمله را گور گاهواره کند ۸
تا کسی روی او نداند باز
چهرهٔ مردم آشکاره کند ۹
نور رویش ز هر دریچهٔ چشم
چون سیه پوش شد نظاره کند ۱۰
عشق او در غلط بسی فکند
چون نداند کسی چه چاره کند ۱۱
نتوانیم توبه کرد ز عشق
توبه را صد هزار باره کند ۱۲
شیر عشقش چو پنجه بگشاید
عقل را طفل شیرخواره کند ۱۳
زور یک ذره عشق چندان است
که ز هر سو جهان گذاره کند ۱۴
ضربت عشق با فرید آن کرد
که ندانم که صد کتاره کند ۱۵
جگرم ز اشتیاق پاره کند ۱
از پس پرده روی بنماید
مهر و مه را دو پیشکاره کند ۲
شوق رویش چو روی پر از اشک
روی خورشید پر ستاره کند ۳
لعل دانی که چیست رخش لبش
خون خارا ز سنگ خاره کند ۴
هر که او روی چو گلش خواهد
مدتی خار پشتواره کند ۵
در میان با کسی همی آید
کان کس اول ز جان کناره کند ۶
عاشقانی که وصل او طلبند
همه را دوع در کواره کند ۷
بالغان در رهش چو طفل رهند
جمله را گور گاهواره کند ۸
تا کسی روی او نداند باز
چهرهٔ مردم آشکاره کند ۹
نور رویش ز هر دریچهٔ چشم
چون سیه پوش شد نظاره کند ۱۰
عشق او در غلط بسی فکند
چون نداند کسی چه چاره کند ۱۱
نتوانیم توبه کرد ز عشق
توبه را صد هزار باره کند ۱۲
شیر عشقش چو پنجه بگشاید
عقل را طفل شیرخواره کند ۱۳
زور یک ذره عشق چندان است
که ز هر سو جهان گذاره کند ۱۴
ضربت عشق با فرید آن کرد
که ندانم که صد کتاره کند ۱۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۵
۴۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۰۳ - هر که درین دایره دوران کند
گوهر بعدی:غزل ۳۰۵ - هر زمانی زلف را بندی کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.