هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، توصیفی زیبا و پراحساس از معشوق و ویژگی‌های او مانند قد بلند، چهره گلگون، لب یاقوت‌رنگ و زلف پریشان ارائه می‌دهد. شاعر از عشق و هجران معشوق می‌نالد و حالات روحی خود را در قالب تشبیهات و تصاویر شاعرانه بیان می‌کند.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین نوجوانی و بزرگسالی است. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.

شماره ۱۴۴ - در چشم ما خیال سهی سرو بس خوشست

در چشم ما خیال سهی سرو بس خوشست
قد صنوبرش بر ما خوب و دلکشست ۱

بر یاد آن دو روی چو گلنار و لعل لب
همچون سپند جان جهانی بر آتشست ۲

آن ترک نیمه مست چه خوردست گوییا
کز باده هر دو نرگس او مست و سر خوشست ۳

زلف تو را چه بود که از باد صبحدم
دایم چو خاطر من مسکین مشوّش است ۴

ما سر نهاده در قدم آن صنم به راه
سرو قدش کشیده به هر جا و سرکشست ۵

روزی ز زلف دوست نسیمی به دل رسید
جان جهان هنوز از آن بوی در غشست ۶

از دست روز هجر تو این نور چشم من
دست دلم ز خون دو دیده منقّشست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۴۳ - سرو از قد و قامت تو پستست
گوهر بعدی:شماره ۱۴۵ - سر به سر کار جهان گر تو بدانی هیچست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.