غزل ۳۲۴ - عشق را پیر و جوان یکسان بود

عشق را پیر و جوان یکسان بود
نزد او سود و زیان یکسان بود ۱

هم ز یکرنگی جهان عشق را
نوبهار و مهرگان یکسان بود ۲

زیر او بالا و بالا هست زیر
کش زمین و آسمان یکسان بود ۳

بارگاه عشق همچون دایره است
صد او با آستان یکسان بود ۴

یار اگر سوزد وگر سازد رواست
عاشقان را این و آن یکسان بود ۵

در طریق عاشقان خون ریختن
با حیات جاودان یکسان بود ۶

سایه از کل دان که پیش آفتاب
آشکارا و نهان یکسان بود ۷

کی بود دلدار چون دل ای فرید
باز کی با آشیان یکسان بود ۸