شماره ۳۷۸ - در عشق تو تا چند کشم بار ملامت

در عشق تو تا چند کشم بار ملامت
اندیشه نداری مگر از روز قیامت ۱

از کوی ملامت دل من رخت به در برد
تا کرد وطن در سر کویت به سلامت ۲

در بحر غم عشق تو بیچاره دلم را
نه راه گریزست و نه یارای اقامت ۳

چون پند رفیقان موافق نشنیدی
ای دل ندهد فایده امروز ندامت ۴

بنواز به تشریف وصالت دل ما را
گر بنده نوازی ز سر لطف و کرامت ۵

چون ملک دلم شد ز قدوم تو مشرّف
جان خود به چه ارزد که فرستم به اقامت ۶

چشمان تو در گوشه ی محراب دو ابرو
مستند و نشاید که کند مست امامت ۷

گر جان جهان در عوض وصل بخواهی
ترکت نتوان کرد و کنم ترک تمامت ۸

ای مردمک دیده ز شوخی ننشستی
تا شد دل تنگم هدف تیر ملامت ۹