هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر زیبایی و جذابیت معشوق را با استفاده از تشبیهات و استعارات زیبا توصیف میکند. او از لب لعل، زلف، خط و روی معشوق سخن میگوید و تأثیر این زیباییها را بر عقل، جان و دل خود بیان میکند. شاعر همچنین از تأثیر این زیباییها بر طبیعت و آسمان نیز سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از تشبیهات و استعارات پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این متن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
غزل ۳۳۴ - با لب لعلت سخن در جان رود
با لب لعلت سخن در جان رود
با سر زلف تو در ایمان رود ۱
عقل چون شرح لب تو بشنود
پیش لعلت از بن دندان رود ۲
هر که او سرسبزی خط تو دید
چون قلم سر بر خط فرمان رود ۳
چون ببیند پستهٔ خط فستقیت
در خط تو با دل بریان رود ۴
آنچه رویت را رود در نیکویی
میندانم تا فلک را آن رود ۵
چون شود خورشید رویت آشکار
ماه زیر میغ در پنهان رود ۶
هر که روی همچو خورشید تو دید
گر همه چرخ است سرگردان رود ۷
هست جان عطار را شیرین از آنک
شرح آن لب بر زبان جان رود ۸
با سر زلف تو در ایمان رود ۱
عقل چون شرح لب تو بشنود
پیش لعلت از بن دندان رود ۲
هر که او سرسبزی خط تو دید
چون قلم سر بر خط فرمان رود ۳
چون ببیند پستهٔ خط فستقیت
در خط تو با دل بریان رود ۴
آنچه رویت را رود در نیکویی
میندانم تا فلک را آن رود ۵
چون شود خورشید رویت آشکار
ماه زیر میغ در پنهان رود ۶
هر که روی همچو خورشید تو دید
گر همه چرخ است سرگردان رود ۷
هست جان عطار را شیرین از آنک
شرح آن لب بر زبان جان رود ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۵۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۳۳ - کسی کو خویش بیند بنده نبود
گوهر بعدی:غزل ۳۳۵ - دل به امید وصل تو باد به دست میرود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
