شماره ۵۶۲ - ما را به جهان جز غم تو یار نباشد

ما را به جهان جز غم تو یار نباشد
جز جستن وصل تو مرا کار نباشد ۱

از گلشن وصل تو من خسته جگر را
در پای دلم جز اثر خار نباشد ۲

چون سرو روان گر گذری پیش من آری
در پای تو جز جان من ایثار نباشد ۳

دانی به چه شرط این بتوان کرد که آن دم
در مجلس ما صحبت اغیار نباشد ۴

هستی تو طبیب دل پردرد جهانی
لیکن دل تو در غم بیمار نباشد ۵

حال من غمدیده تو بنگر که چه باشد
بیمار غم عشقم و تیمار نباشد ۶

گویند که دل را بده از دست به دلدار
دل داده ز دستم من و دلدار نباشد ۷

بیداری شبهای من خسته عجب نیست
در درد فراق تو که بیدار نباشد ۸

در کوی تو بارست سگان را به چه معنی
این بنده مهجور تو را بار نباشد ۹