هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر درد و رنج عشق و ناامیدی از معشوق است. شاعر از عشق خود به معشوق میگوید و از بیوفایی و نامهربانی او شکایت میکند. او همچنین از زیبایی بینظیر معشوق سخن میگوید و تعجب دیگران از این زیبایی را توصیف میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد عشق و بیوفایی ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.
شماره ۶۱۳ - مرا با درد عشقت آفریدند
مرا با درد عشقت آفریدند
میان عاشقان ما را گزیدند ۱
دل و جان در سر کار تو کردیم
جهانی قصه ی دردم شنیدند ۲
بسی گشتند در بستان فردوس
چو بالایت سهی سروی ندیدند ۳
عجب نامهربانی با من ای دوست
چرا مهر تو را از ما بریدند ۴
برآمد ماه رویش شام بر بام
همه چشمی در او از دور دیدند ۵
چو دیدند آن مه خورشید منظر
سرانگشت تعجّب را گزیدند ۶
بگفتم ماه رویا بی وفایا
بگفت آری بدین عیبم خریدند ۷
میان عاشقان ما را گزیدند ۱
دل و جان در سر کار تو کردیم
جهانی قصه ی دردم شنیدند ۲
بسی گشتند در بستان فردوس
چو بالایت سهی سروی ندیدند ۳
عجب نامهربانی با من ای دوست
چرا مهر تو را از ما بریدند ۴
برآمد ماه رویش شام بر بام
همه چشمی در او از دور دیدند ۵
چو دیدند آن مه خورشید منظر
سرانگشت تعجّب را گزیدند ۶
بگفتم ماه رویا بی وفایا
بگفت آری بدین عیبم خریدند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۱۲ - بسا دلی که به زلف تو پای در بندند
گوهر بعدی:شماره ۶۱۴ - چون تو چشم مرحمت بر حال ما خواهی فکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
