غزل ۳۵۲ - عشق تو به جان دریغم آید

عشق تو به جان دریغم آید
نامت به زبان دریغم آید ۱

وصف سر زلف پر طلسمت
از شرح و بیان دریغم آید ۲

از زلف تو سرکشان ره را
یک موی نشان دریغم آید ۳

من موی‌میان نگویمت زانک
این وصف بدان دریغم آید ۴

هر چند میان تو چو مویی است
مویی به میان دریغم آید ۵

دل می‌خواهی و من نیم آنک
هرگز ز تو جان دریغم آید ۶

یک ذره خیال چهرهٔ تو
از هر دو جهان دریغم آید ۷

نی نی که ز رخ نقاب بردار
کان روی نهان دریغم آید ۸

عطار چون از تو شد سبک دل
در بند گران دریغم آید ۹