شماره ۶۷۴ - گمان مبر که دلم از سر وفا برود

گمان مبر که دلم از سر وفا برود
وگر ز دوست به این خسته دل جفا برود ۱

بجز صبا ره رفتن به کوی دوست که راست
مگر برای دل خسته ام صبا برود ۲

زمین ببوسد و از من بگویدش جانا
روا مدار که چندین جفا به ما برود ۳

مریض عشق توأم چون طبیب درد منی
چرا ز پیش تو رنجور بی دوا برود ۴

ز حد گذشت جفا بر من ضعیف حزین
به دور حسن تو بر ما جفا چرا برود ۵

به جان دوست که جانم برای دوست نکوست
دگر چه روز بود کان به مرحبا برود ۶

به هر مقام که آنجا زکات حسن دهند
بهر طریق که باشد دوان گدا برود ۷

چو بنده ی قد سروت شدم ز جان مپسند
که از جفات به آزادگان خطا برود ۸

بگو که ترک خطایی چشمت ای دلبر
به چین زلف زند و ز ره خطا برود ۹

اگر تو روی نمایی به بی دلان جهان
ببین که بر سر بیچارگان چه ها برود ۱۰