هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، عشق، جدایی و رنج‌های عاشقانه را با استفاده از تصاویر طبیعی مانند باد، بوستان و شکوفه‌ها بیان می‌کند. شاعر از دل‌زدگی، غم فراق و ناامیدی می‌گوید و مخاطب را به دوری از این دردها دعوت می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۷۹۷ - دیگر چه فتنه می کند این باد مشک بیز

دیگر چه فتنه می کند این باد مشک بیز
گر عاقلی دلا به سوی بوستان گریز ۱

از باد صبحدم به چمن بین شکوفه ها
بنشین به زیر آن و شکوفه به سر بریز ۲

ای نور هر دو دیده بینا ز روی لطف
با غمزه گو که بی گنهی خون ما مریز ۳

دل رفت در شکنج دو زلفش مقام کرد
از وی بگو که چون بردش کس به تیغ تیز ۴

دانی که رستخیز قیامت چگونه است
روز فراق بین که چنانست رستخیز ۵

گم کرده ای دلا به سر کوی یار هوش
بی حاصلست خاک درین ره کنون مبیز ۶

تا کی جهان به درد غمش مبتلا شوی
مشکل توان نمودن با بخت بد ستیز ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۹۶ - در فراقش رود خون از دیده می بارم هنوز
گوهر بعدی:شماره ۷۹۸ - نیاز من به رخ خود مکن ز خویش قیاس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.