هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، احساسات شاعر را نسبت به معشوق بیان می‌کند. شاعر از بوی جانان، طرّه‌ی گیسوی او، و فراق از وی سخن می‌گوید و عشق خود را به معشوق به‌عنوان محراب و قبله‌ی جانش توصیف می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مضامین عاشقانه و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و شناخت ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم انتزاعی و استعاری ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۱۱۲۶ - صبا شاد آمدی از کوی جانان

صبا شاد آمدی از کوی جانان
چه داری راست گوی از بوی جانان ۱

عبیر و عنبر ساراست گویی
نسیم طرّه گیسوی جانان ۲

خوش آوردی که جانم تازه کردی
به بوی دلپذیر از کوی جانان ۳

برو بادا ز من در گردنت باد
ببر از من پیامی سوی جانان ۴

که جان آمد مرا بر لب از این بیش
نمی تابد فراق روی جانان ۵

مرا از قبله گر پرسند گویم
شدم محراب جان ابروی جانان ۶

به روی مهوش آن نور دیده
کنون آشفته ام چون موی جانان ۷

چه گویی در سر کوی فراقش
دلم سرگشته از باروی جانان ۸

سمن در سایه شمشاد می گفت
منم از جان و دل هندوی جانان ۹

دلم گم گشته از من در جهانست
شده عمریست هم زانوی جانان ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۲۵ - سری دارم فدای پای جانان
گوهر بعدی:شماره ۱۱۲۷ - ز باد بهاری جهان شد جوان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.