شماره ۱۲۴۴ - ای مثل چشم مستت چشم فلک ندیده

ای مثل چشم مستت چشم فلک ندیده
نقش خیال رویت بر لوح جان کشیده ۱

دل ز اشتیاق وصلت از جان ملول گشته
جان در هوای لعلت از غم به لب رسیده ۲

صدبار خار هجرت در پای دل شکسته
وز بوستان وصلت هرگز گلی نچیده ۳

کس چون تو دلربایی بی رحم پادشایی
فارغ ز هر گدایی نه دیده نه شنیده ۴

تا کلک صنع ایزد نقش وجود بسته
چون تو ملک نهادی هرگز نیافریده ۵

جانا خبر نداری کاین خسته فراقت
دل رایگان بداده غم را به جان خریده ۶

تا دیده دید رویت سیلاب شوق رانده
تا دل گزید مهرت از جان طمع بریده ۷

تا چشم نیم مستت بر من کمین گشاده
پشتم ز بار هجران چون ابرویت خمیده ۸

ای نور دیده، دیده گرد جهان دویده
تا در جهان خوبی یاری چو تو گزیده ۹