شماره ۱۲۴۵ - گفتم که میارید ز بازار بنفشه

گفتم که میارید ز بازار بنفشه
تا خود بچند از لب جوبار بنفشه ۱

گفتم [که] ز جوبار و ز بازار نشاید
آرند مگر از خط دلدار بنفشه ۲

چون دید به گرد رخ او خط دلاویز
از شرم خطت گشت نگوسار بنفشه ۳

از بوی سر زلف شکن بر شکن دوست
در خواب شده نرگس و بیدار بنفشه ۴

از روی تعشّق که ببوسد کف پایت
با خاک ره از جان شده هموار بنفشه ۵

تا بر سر او پای نهی ای بت دلخواه
بر خاک فتادست چنین خوار بنفشه ۶

تا دسته گل دید به دست بت گلرخ
از دسته بدر رفت به یکبار بنفشه ۷

سوسن شده آزاد وز چشمان تو نرگس
مست او به جهان گشته و هشیار بنفشه ۸

هر چند که سر بر سر زانوی غمت هست
چون زلف مپیچان تو سر از بار بنفشه ۹