شماره ۱۲۶۶ - من ندارم بی رخت از زندگانی راحتی

من ندارم بی رخت از زندگانی راحتی
وین سعادت کو که از وصلم نوازی ساعتی ۱

بر من مسکین نمی سوزد تو را دل تا به کی
دلبرا آخر جفا را نیز باشد غایتی ۲

گفته بودم ترک مهر روی مه رویان کنم
باز برکردم به دل سلطان عشقش رایتی ۳

خواستم تا دل برون آرم ز خیل او ولی
چون کنم چون کرد با او این دل من عادتی ۴

صورت یوسف که در سرّت حکایت می کنند
نازل اندر شام زلف تست وصفش آیتی ۵

می دمم بادی به روی تو ز اخلاص جهان
تا ز چشم بد نیاید بر جمالت آفتی ۶

باشدم محراب ابروی تو حاجتگاه دل
تا گشایم بر دعا دست و بخواهم حاجتی ۷