شماره ۱۳۴۸ - چو حال زار من خسته دل تو می دانی

چو حال زار من خسته دل تو می دانی
به شرح حال چه حاجت که در دل و جانی ۱

به سرّ سینه مردان که از میانه جمع
به لطف خویش برون بر تو این پریشانی ۲

بگیر دامن اخلاص و نیک مخلص باش
دلا خلاص نیابی یقین به پیشانی ۳

چو آب روی من خسته برده ای تا کی
بر آتش غم عشقم چو دود بنشانی ۴

به اوّل ار نکنی فکر عاقبت ای دل
به آخرت نبود هیچ جز پشیمانی ۵

چو من ز روی ارادت تو را ثنا خوانم
مرا چرا تو به خواری ز پیش می رانی ۶

ز دامن تو ندارم به تیغ دست امید
که گر به قهر برانی به لطف وا خوانی ۷

گرم به قهر برانی ز درگهت نروم
کجا رود ز در لطف بنده جانی ۸

مراد دل همه در کام نامرادی دان
که در جهان همه حالی تو نیک می دانی ۹