هوش مصنوعی: شاعر از درد فراق و آرزوی وصال یار می‌گوید و دلش از خارهای فراق می‌نالد، امیدوار است که روزی گل‌های وصال به بار بنشینند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک عمیق‌تر آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.

شماره ۱۴۳ - بستان دلم همیشه نار آرد بار

بستان دلم همیشه نار آرد بار
وز گلبن وصل یار خار آرد بار ۱

نالد دل ... در خار فراق
باشد که گل وصال بار آرد بار ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۴۲ - مشّاطه چو حسن دوست آراسته دید
گوهر بعدی:شماره ۱۴۴ - زین بیش مرا خسته و دل ریش مدار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.